(۱۳) در معني آن كه غيبت گناهي بزرگ است

۳۶ بازديد


چنين نقلست در توراة كان كس
كه او غيبت كند، آنگاه ازان پس
ازان توبه كند، آخر كسي اوست
كه در صحن بهشتش ره دهد دوست
وگر خود توبه نكند اوّلين كس
كه در دوزخ رود او باشد و بس
اگر تيغ زبانش چون زبانه
شود چون رمحِ خطّي راست خانه
نشان راستي دل بوَد آن
كه دل را اوّلين منزل بوَد آن
درين مجلس بزرگان جهان را
چو خاموشي شرابي نيست جان را


تا كنون نظري ثبت نشده است
امکان ارسال نظر برای مطلب فوق وجود ندارد