حكايت مردي كه خري به عاريت گرفت و آنرا گرگ دريد

بود در كاريز بي‌سرمايه‌اي
عاريت بستد خر از همسايه‌اي
رفت سوي آسيا و خوش بخفت
چون بخفت آن مرد حالي خر برفت
گرگ آن خر را بدريد و بخورد
روز ديگر بود تاوان خواست مرد
هر دو تن مي‌آمدند از ره دوان
تا بنزد مير كاريز آن زمان
قصه پيش مير برگفتند راست
زو بپرسيدند كين تاوان كراست
مير گفتا هرك گرگ يك تنه
سردهد در دشت صحرا گرسنه
بي شك اين تاوان برو باشد درست
هردو را تاوان ازو بايست جست
با رب اين تاوان چه نيكو مي‌كند
هيچ تاوان نيست هرچ او مي‌كند
بر زنان مصر چون حالت بگشت
زانك مخلوقي به ديشان برگذشت
چه عجب باشد كه بر ديوانه‌اي
حالتي تابد ز دولت خانه‌اي
تا در آن حالت شود بي‌خويش او
ننگرد هيچ از پس و از پيش او
جمله زو گويد، بدو گويد همه
جمله زو جويد، بدو جويد همه