مناجات رابعه با خداوند

رابعه گفتي كه اي داناي راز
دشمنان را كار دنيا مي‌بساز
دوستان را آخرت ده بردوام
زانك من زين كار آزادم مدام
گر ز دنيا و آخرت مفلس شوم
كم غمم گر يك دمت مونس شوم
بس بود اين مفلسي از تو مرا
زانك دايم تو بسي از تو مرا
گر بسوي هر دو عالم بنگرم
يا بجز تو هيچ خواهم، كافرم
هركرا او هست، كل او را بود
هفت دريا زير پل او را بود
هرچ بود و هست و خواهد بود نيز
مثل دارد، جز خداوند عزيز
هرچ را جويي جزو يابي نظير
اوست دايم بي‌نظير وناگزير