گفتار عباسه دربارهٔ عشق و معرفت

با كسي عباسه گفت اي مرد عشق
ذره‌اي بر هرك تابد درد عشق
گر بود مردي، زني زايد ازو
ور زنيست اي بس كه مرد آيد ازو
زن نديدي تو كه از آدم بزاد
مرد نشنيدي كه از مريم بزاد
تا نتابد آنچ مي‌بايد تمام
كار هرگز بر تو نگشايد مدام
چون بتابد، ملك حاصل آيدت
حاصل آيد هرچ در دل آيدت
ملك نيز اين دان و دولت اين شمر
ذره‌اي زين، عالمي از دين شمر
گر شوي قانع به ملك اين جهان
تا ابد ضايع بماني جاودان
هست دايم سلطنت در معرفت
جهد كن تا حاصل آيد اين صفت
هرك مست عالم عرفان بود
بر همه خلق جهان سلطان بود
ملك عالم پيش او ملكي شود
نه فلك در بحر او فلكي شود
گر بدانندي ملوك روزگار
ذوق يك شربت ز بحر بي‌كنار
جمله در ماتم نشينندي ز درد
روي يك ديگر نديدندي ز درد