عقيدهٔ ديوانه‌اي دربارهٔ عالم

گفت آن ديوانه را مردي عزيز
چيست عالم، شرح ده اين مايه چيز
گفت هست اين عالم پر نام و ننگ
همچو نخلي بسته از صد گونه رنگ
گر به دست اين نخل مي‌مالد يكي
آن همه يك موم گردد بي‌شكي
چون همه مومست و چيزي نيز نيست
رو كه چندان رنگ جز يك چيز نيست
چون يكي باشد همه، نبود دوي
نه مني برخيزد اينجا نه توي