قطعه شماره ۳۰

گدا اگر گهر پاك داشتي در اصل
بر آب نقطهٔ شرمش مدار بايستي
ور آفتاب نكردي فسوس جام زرش
چرا تهي ز مي خوشگوار بايستي
وگر سراي جهان را سر خرابي نيست
اساس او به از اين استوار بايستي
زمانه گر نه زر قلب داشتي كارش
به دست آصف صاحب عيار بايستي
چو روزگار جز اين يك عزيز بيش نداشت
به عمر مهلتي از روزگار بايستي