شماره ۲

صبح دولت مي‌دمد كو جام همچون آفتاب
فرصتي زين به كجا باشد بده جام شراب
خانه بي‌تشويش و ساقي يار و مطرب نكته‌گوي
موسم عيش است و دور ساغر و عهد شباب
از پي تفريح طبع و زيور حسن طرب
خوش بود تركيب زرين جام با لعل مذاب
از خيال لطف مي مشاطهٔ چالاك طبع
در ضمير برگ گل خوش مي‌كند پنهان گلاب
شاهد و مطرب به دست‌افشان و مستان پايكوب
غمزهٔ ساقي ز چشم مي‌پرستان برده خواب
تا شد آن مه مشتري درهاي حافظ را به نقد
مي‌رسد هر دم به گوش زهره گلبانگ رباب