بخش ۷ - مناجات در طلب وصول به شهود

اي پر از فيض وجود تو جهان!
غرق نور تو چه پيدا چه نهان!
مايهٔ صورت و معني همه تو
با همه، بي‌همه، تو، اي همه تو!
بي‌نصيب از تو نه چندست و نه چون
خالي از تو نه درون و نه برون
متحد اولي و آخري‌ات
متفق باطني و ظاهري‌ات
كرده‌اي در همه اضداد ظهور
هيچ ضد نيست ز نزديك تو دور
جامي از هستي خود پاك شده
در ره فقر و فنا خاك شده
در بقاي تو فنا مي‌خواهد
وز فنا در تو بقا مي‌خواهد
از خود و كار خودش فاني دار!
و آن فنا را به وي ارزاني دار!
چون فنا شد به بقايش برسان!
بر سر صدر صفايش بنشان!
كن به صافي صفتان رهبري‌اش!
متصف ساز به صوفي گري‌اش!