بخش ۱۱ - مناجات

اي دل اهل ارادت به تو شاد!
به تو نازم! كه مريدي و مراد
خواهش از جانب ما نيست درست
هر چه هست از طرف توست نخست
تا به ناخواست دهي كاهش ما
هيچ سودي ندهد خواهش ما
گر به ما خواهش تو راست شود
مو به مو بر تن ما خواست شود
دولت نيك سرانجامي را
گرم كن ز آتش خود جامي را
در دلش از تف آن شعله‌فروز،
هر چه غير تو بود جمله بسوز!
بود كه بي‌دردسر خامي چند
پا ز سر كرده رود گامي چند
ره به سر منزل مقصود برد
پي به بيغولهٔ نابود برد
درزند آتش هستي تابي
ريزد از توبه بر آتش، آبي