بخش ۲۵ - مناجات

اين محيط كرم‌ات عرش صدف!
عرشيان در طلب‌ات باد به كف!
ما كه لب تشنهٔ احسان توايم
كشتي افتاده به توفان توايم
نظر لطف بدين كشتي دار!
به سلامت برسانش به كنار!
خيمهٔ ما به سوي ساحل زن!
صدف هستي ما را بشكن!
پردهٔ ظلمت ما را بگشاي!
صفوت گوهر ما را بنماي!
جامي از هستي خود گشته ملول
دارد از فضل تو اميد قبول
بر سر خوان عطايش بنشان!
دامن از گرد خطايش بفشان!
بنگر اندوه وي و، شادش كن!
بنده‌اي پير شد، آزادش كن!
بينشي ده، كه تو را بشناسد
نعمتت را ز بلا بشناسد
كمر خدمت طاعت بخش‌اش!
افسر عز قناعت بخش‌اش!