بخش ۲ - در نصيحت نفس مفلس

دلا ديدهٔ دوربين برگشاي!
درين دير ديرينهٔ ديرپاي
ببين غور دور شباروزي‌اش!
به خورشيد و مه، عالم افروزي‌اش!
شب و روز او چون دو يغمايي‌اند
دو پيمانهٔ عمر پيمايي‌اند
دو طرار هشيار و، تو خفته مست
پي كيسه ببريدنت تيزدست
به عبرت نظر كن كه گردون چه كرد!
فريدون كجا رفت و قارون چه كرد!
پي گنج بردند بسيار رنج
كنون خاك ريزند به سر چو گنج
پي عزت نفس، خواري مكش!
ز حرص و طمع خاكساري مكش!
طلب را نمي‌گويم انكار كن،
طلب كن، وليكن به هنجار كن!
به مردار جويي چو كركس مباش!
گرفتار هر ناكس و كس مباش!