حكايت شمارهٔ ۳

عبد القادر گيلاني را رحمة الله عليه ديدند در حرم كعبه روي بر حصبا نهاده همي‌گفت اي خداوند ببخشاي و گر هر آينه مستوجب عقوبتم در روز قيامتم نابينا بر انگيز تا در روي نيكان شرمسار نشوم

اي كه هرگز فرامشت نكنم
هيچت از بنده ياد مي‌آيد