حكايت شمارهٔ ۳۶

مريدي گفت پير را چه كنم كز خلايق برنج اندرم از بس كه به زيارت من همي‌آيند و اوقات مرا از تردّد ايشان تشويش مي‌باشد گفت هر چه درويشانند مر ايشان را وامي بده و آنچه توانگرانند از ايشان چيزي بخواه كه ديگر يكي گرد تو نگردند

گر گدا پيشرو لشكر اسلام بود
كافر از بيم توقع برود تا در چين