حكايت شمارهٔ ۱۱

يكي را پرسيدند از مستعربان بغداد ما تَقولُ في المُرْدِ گفت لا خَيرَ فيهِمْ مادامَ اَحَدُ هُمْ لطيفاً يَتَخاشَنُ فاذا خَشُنَ يَتَلاطَفُ يعني چندان كه خوب و لطيف و نازك اندام است درشتي كند و سختي چون سخت و درشت چنان كه به كاري نيايد تلطف كند و درشتي نماند.

امرد آنگه كه خوب و شيرين است
تلخ گفتار و تند خوى بود
چون به ريش آمد و به لعنت شد
مردم آميز و مهر جوي بود