حكايت شمارهٔ ۱۱

طفل بودم كه بزرگي را پرسيدم از بلوغ گفت در مسطور آمده است كه سه نشان دارد يكي پانزده سالگي و ديگر احتلام و سيّم بر آمدن موي پيش اما در حقيقت يك نشان دارد:
بس آنكه در بند رضاي حق جلّ وعلا بيش از آن باشي كه در بند حظّ نفس خويش و هر آن كه درو اين صفت موجود نيست به نزد محققان بالغ نشمارندش

به صورت آدمى شد قطره آب
كه چل روزش قرار اندر رحم ماند
و گر چل ساله را عقل و ادب نيست
به تحقيقش نشايد آدمي خواند
هنر بايد كه صورت ميتوان كرد
به ايوان‌ها در از شنگرف و زنگار
به دست آوردن دنيا هنر نيست
يكي را گر تواني دل به دست آر