بخش ۳۳

چون نداري كمال فضل آن به
كه زبان در دهان نگه داري
 كند
جوز بي مغز را سبكساري
حكيمي گفتش اي نادان چه كوشي
درين سودا به ترس از لوم لايم
هر كه تأمل نكند در جواب
بيشتر آيد سخنش ناصواب
چون در آيد مه از تويي به سخن
گر چه به داني اعتراض مكن
گر نشيند فرشته‌اي با ديو
وحشت آموزد و خيانت و ريو