في نعت سيد المرسلين عليه الصلوة و السلام

كريم السجايا جميل الشيم
نبي البرايا شفيع الامم
امام رسل، پيشواي سبيل
امين خدا، مهبط جبرئيل
شفيع الوري، خواجه بعث و نشر
امام الهدي، صدر ديوان حشر
كليمي كه چرخ فلك طور اوست
همه نورها پرتو نور اوست
يتيمي كه ناكرده قرآن درست
كتب خانهٔ چند ملت بشست
چو عزمش برآهخت شمشير بيم
به معجز ميان قمر زد دو نيم
چو صيتش در افواه دنيا فتاد
تزلزل در ايوان كسري فتاد
به لاقامت لات بشكست خرد
به اعزاز دين آب عزي ببرد
نه از لات و عزي برآورد گرد
كه تورات و انجيل منسوخ كرد
شبي بر نشست از فلك برگذشت
به تمكين و جاه از ملك برگذشت
چنان گرم در تيه قربت براند
كه در سدره جبريل از او بازماند
بدو گفت سالار بيت‌الحرام
كه اي حامل وحي برتر خرام
چو در دوستي مخلصم يافتي
عنانم ز صحبت چرا تافتي؟
بگفتا فراتر مجالم نماند
بماندم كه نيروي بالم نماند
اگر يك سر مو فراتر پرم
فروغ تجلي بسوزد پرم
نماند به عصيان كسي در گرو
كه دارد چنين سيدي پيشرو
چه نعت پسنديده گويم تورا؟
عليك السلام اي نبي الوري
درود ملك بر روان تو باد
بر اصحاب و بر پيروان تو باد
نخستين ابوبكر پير مريد
عمر، پنجه بر پيچ ديو مريد
خردمند عثمان شب زنده‌دار
چهارم علي، شاه دلدل سوار
خدايا به حق بني فاطمه
كه بر قول ايمان كنم خاتمه
اگر دعوتم رد كني ور قبول
من و دست و دامان آل رسول
چه كم گردد اي صدر فرخنده پي
ز قدر رفيعت به درگاه حي
كه باشند مشتي گدايان خيل
به مهمان دارالسلامت طفيل
خدايت ثنا گفت و تبجيل كرد
زمين بوس قدر تو جبريل كرد
بلند آسمان پيش قدرت خجل
تو مخلوق و آدم هنوز آب و گل
تو اصل وجود آمدي از نخست
دگر هرچه موجود شد فرع تست
ندانم كدامين سخن گويمت
كه والاتري زانچه من گويمت
تو را عز لولاك تمكين بس است
ثناي تو طه و يس بس است
چه وصفت كند سعدي ناتمام؟
عليك الصلوة اي نبي السلام