گفتار اندر نكوكاري و بد كاري و عاقبت آنها

نكوكار مردم نباشد بدش
نورزد كسي بد كه نيك افتدش
شر انگيز هم در سر شر رود
چو كژدم كه با خانه كمتر رود
اگر نفع كس در نهاد تو نيست
چنين جوهر و سنگ خارا يكي است
غلط گفتم اي يار شايسته خوي
كه نفع است در آهن و سنگ و روي
چنين آدمي مرده به ننگ را
كه بروي فضيلت بود سنگ را
نه هر آدمي زاده از دد به است
كه دد ز آدمي زادهٔ بد به است
به است از دد انسان صاحب خرد
نه انسان كه در مردم افتد چو دد
چو انسان نداند بجز خورد و خواب
كدامش فضيلت بود بر دواب؟
سوار نگون بخت بي راه رو
پياده برد زو به رفتن گرو
كسي دانهٔ نيكمردي نكاشت
كز او خرمن كام دل برنداشت
نه هرگز شنيديم در عمر خويش
كه بدمرد را نيكي آمد به پيش