گفتار اندر دفع دشمن به راي و تدبير

ميان دو بد خواه كوتاه دست
نه فرزانگي باشد ايمن نشست
كه گر هر دو باهم سگالند راز
شود دست كوتاه ايشان دراز
يكي را به نيرنگ مشغول دار
دگر را برآور ز هستي دمار
اگر دشمني پيش گيرد ستيز
به شمشير تدبير خونش بريز
برو دوستي گير با دشمنش
كه زندان شود پيرهن بر تنش
چو در لشكر دشمن افتد خلاف
تو بگذار شمشير خود در غلاف
چو گرگان پسندند بر هم گزند
بر آسايد اندر ميان گوسفند
چو دشمن به دشمن بود مشتغل
تو با دوست بنشين به آرام دل