گفتار در معني فناي موجودات در معرض وجود باري

ره عقل جز پيچ بر پيچ نيست
بر عارفان جز خدا هيچ نيست
توان گفتن اين با حقايق شناس
ولي خرده گيرند اهل قياس
كه پس آسمان و زمين چيستند؟
بني آدم و دام ودد كيستند؟
پسنديده پرسيدي اي هوشمند
بگويم گر آيد جوابت پسند
نه هامون و دريا و كوه و فلك
پري و آدمي‌زاد و ديو و ملك
همه هرچه هستند ازان كمترند
كه با هستيش نام هستي برند
عظيم است پيش تو دريا به موج
بلندست خورشيد تابان به اوج
ولي اهل صورت كجا پي برند
كه ارباب معني به ملكي درند
كه گر آفتاب است يك ذره نيست
وگر هفت درياست يك قطره نيست
چو سلطان عزت علم بر كشد
جهان سر به جيب عدم دركشد