سر آغاز (آغاز باب چهارم)

ز خاك آفريدت خداوند پاك
پس اي بنده افتادگي كن چو خاك
حريص و جهان سوز و سركش مباش
ز خاك آفريدندت آتش مباش
چو گردن كشيد آتش هولناك
به بيچارگي تن بينداخت خاك
چو آن سرفرازي نمود، اين كمي
ازان ديو كردند، از اين آدمي