حكايت

شنيدم كه صاحبدلي نيكمرد
يكي خانه بر قامت خويش كرد
كسي گفت مي‌دانمت دسترس
كزاين خانه بهتر كني، گفت بس
چه مي‌خواهم از طارم افراشتن؟
همينم بس از بهر بگذاشتن
مكن خانه بر راه سيل، اي غلام
كه كس را نگشت اين عمارت تمام
نه از معرفت باشد و عقل و راي
كه بر ره كند كارواني سراي