حكايت

دوكس گرد ديدند و آشوب و جنگ
پراگنده نعلين و پرنده سنگ
يكي فتنه ديد از طرف بر شكست
يكي در ميان آمد و سر شكست
كسي خوشتر از خويشتن دار نيست
كه با خوب و زشت كسش كار نيست
تو را ديده در سر نهادند و گوش
دهن جاي گفتار و دل جاي هوش
مگر بازداني نشيب از فراز
نگويي كه اين كوته است، آن دراز