عيد نوروز

باد نوروز وزيده است به كوه و صحرا
 جامه عيد بپوشند، چه شاه و چه گدا
بلبل باغ جنان را نبود راه به دوست
 نازم آن مطرب مجلس كه بود قبله نما
صوفي و عارف ازين باديه دور افتادند
 جام مي گير ز مطرب، كه رَوي سوي صفا
همه در عيد به صحرا و گلستان بروند
 من سرمست، ز ميخانه كنم رو به خدا
عيد نوروز مبارك به غني و درويش
 يار دلدار، ز بتخانه دري را بگشا
گر مرا ره به در پير خرابات دهي
 به سر و جان به سويش راه نوردم نه به پا
سالها در صف ارباب عمائم بودم
 تا به دلدار رسيدم نكنم باز خطا