ملك نيستي

جزعشق تو، هيچ نيست اندر دل ما
عشق تو سرشته گشته اندر گلِ ما
اسفار و شفاء ابن سينا نگشود
با آن همه جرّ و بحثها مشكل ما
با شيخ بگو كه راه من باطل خواند
بر حقّ تو لبخند زند باطل ما
گر سالك او منازلي سير كند
خود مسلك نيستي بود منزل ما
صد قافله دل، بار به مقصد بستند
بر جاي بماند اين دل غافل ما
گر نوح ز غرق سوي ساحل ره يافت
اين غرق شدن همي بود ساحل ما