درگاه جمال

هر كجا پا بنهي حسن وي آنجا پيداست
هركجا سر بنهي سجده‏گه آن زيباست
همه سرگشته آن زلف چليپاي ويند
در غم هجر رُخش، اين همه شور و غوغاست
جمله خوبان برِ حُسن تو سجود آوردند
اين چه رنجي است كه گنجينه پير و برناست؟
عاشقان، صدرنشينانِ جهانِ قدسند
سرفراز آنكه به درگاه جمال تو گداست
فارغ از ما و من است آنكه به كوي تو خزيد
غافل از هر دو جهان، كي به هواي من و ماست؟
بر كن اين خرقه آلوده و اين بت بشكن
به در عشق فرود آي كه آن قبله نماست