سبوي عاشقان

برخيز مطربا، كه طرب آرزوي ماست
چشم خرابِ يارِ وفادار سوي ماست
ديوانگي عاشق خوبان، ز باده است
مستي عاشقان خدا، از سبوي ماست
ما عاشقان، ز قله كوه هدايتيم
روح الامين به سدره پي جستجوي ماست
گلشن كنيد ميكده را، اي قلندران
طير بهشت مي‏زده در گفتگوي ماست
با مطربان بگو كه طرب را فزون كنند
دست گداي صومعه بالا به سوي ماست
ساقي، بريز باده گلگون به جام من
اين خُمِّ پر ز مي، سببِ آبروي ماست
باد بهار پرده رخسار او گشود
سرخيّ گل ز دلبر آشفته روي ماست
اي پردگي كه جلوه ات از عرش بگذرد
مهر رُخت عجين به بُن موي موي ماست