پرتو عشق

عشق اگر بال گشايد به جهان، حاكم اوست
گر كند جلوه در اين كوْن و مكان، حاكم اوست
روزي ار رُخ بنمايد ز نهانخانه خويش
فاش گردد كه به پيدا و نهان، حاكم اوست
ذرّه اي نيست به عالم كه در آن عشقي نيست
بارك اللّه كه كران تا به كران، حاكم اوست
گر عيان گردد روزي، رخش از پرده غيب
همه بينند كه در غيب و عيان، حاكم اوست
تا كه از جسم و روان بر تو حجاب است حجاب
خود نبيني به همه جسم و روان، حاكم اوست
من چه گويم؟ كه جهان نيست بجز پرتو عشق
ذوالجلالي است كه بر دهر و زمان، حاكم اوست