مي‌گساران

عاشقان روي او را خانه و كاشانه نيست
مرغ بال و پر شكسته، فكر باغ و لانه نيست
گر اسير روي اويي؛ نيست شو، پروانه شو
پاي‏بند ملك هستي، در خور پروانه نيست
مي‏گساران را دل از عالم بريدن شيوه است
آنكه رنگ و بوي دارد، لايق ميخانه نيست
راه علم و عقل با ديوانگي از هم جداست
بسته اين دانه‏ها و اين دامها ديوانه نيست
مست شو، ديوانه شو، از خويشتن بيگانه شو
آشنا با دوست، راهش غير اين بيگانه نيست