مژده ديدار

باد بهار مژده ديدار يار داد
شايد كه جان به مقدم باد بهار داد
بلبل به شاخ سرو در آوازِ دل‏فريب
بر دل نويد سرو قد گلعذار داد
ساقي به جام باده، در آن عشوه و دلال
آرامشي به جان من بيقرار داد
در بوستان عشق، نشايد غمين نشست
بايد كه جان به دست  بتي مي‏گسار داد
شيرين زبان من، گل بي‏خار بوستان
جامي ز غم به خسرو، فرهاد وار داد
تا روي دوست ديد، دل جان‏گداز من
يك جان نداد در ره او، صد هزار داد