پرواز جان

گر به سوي كوچه دلدار راهي باز گردد
گر كه بخت خفته ام با من دمي همساز گردد
گر نسيم صبحگاهي، ره به كوي دوست يابد
گر دل افسرده با آن سرو قد  همراز گردد
گر ني از درد دل عشاق، شرحي باز گويد
گر دل غمديده با غمخواه هم‏آواز گردد
گر سليمان بر غم مور ضعيفي رحمت آرد
در بر صاحبدلان والاي  و سرافراز گردد
در هوايش سر سپارم، در قدومش جان بريزم
گر برويم در گشايد، گر به نازي باز گردد
سايه افكن بر سرم، اي سرو بستانِ نكويي
تا كه جانم از جهان، آماده پرواز گردد