عشق دلدار

چشم بيمار تو اي مي زده، بيمارم كرد
حلقه گيسويت اي يار، گرفتارم كرد
سرو بستانِ نكويي، گل گلزار جمال
غمزه ناكرده، ز خوبان همه بيزارم كرد
همه مي‏زدگان هوش خود از كف دادند
ساغر از دست روانبخش تو، هشيارم كرد
چه كنم؟ شيفته‏ام، سوخته‏ام، غمزده‏ام
عشوه ات، واله آن لعل گهر بارم كرد
عشق دلدار چنان كرد كه منصورمنش
از ديارم به در آورد و سر دارم كرد
عشقت از مدرسه و حلقه صوفي راندم
بنده حلقه به گوش در خمّارم كرد
باده از ساغرِ لبريز تو، جاويدم ساخت
بوسه از خاك درت، محرم اسرارم كرد