جام جم

با گلرخان بگوييد ما را به خود پذيرند
از عاشقان بيدل، همواره دست گيرند
دردي است در دلِ ما، درمان نمي پذيرد
دستي به عاشقان ده، كز شوقِ دل بميرند
پا نه به محفلِ ما، تاراج كن دل ما
بنگر به باطل ما، كز آب و گِل خميرند
سوداگرانِ مرگيم، ياران شاخ و برگيم
رندان پا برهنه، بر حال ما بصيرند
پاكند مي‏فروشان، مستانِ دل‏خروشان
بربسته چشم و گوشان، پيران سر به زيرند
بردار جام مي را، جم را گذار و كي را
فرزند ماه و دي را، كاينان چو ما اسيرند