مستي نيستي

در محضر شيخ، يادي از يار نبود
در خانقه از آن صنم آثار نبود
در دير و كليسا و كنيس و مسجد
از ساقي گلعذار ديار نبود
سرّي كه نهفته است در ساغر مي
با اهل خِرد، جرأت گفتار نبود
دردي كه ز عشق، در دلِ مي زده است
با هشياران مجال اظهار نبود
راهي است ره عشق كه با رهرو آن
رمزي باشد كه پيش هشيار نبود
زين مستي نيستي كه در جان من است
در محكمه هيچ جاي انكار نبود
هشيار مباش و راه مستان را گير
كاندر صف هشياران، ديدار نبود