روي يار

اين رهروان عشق، كجا مي‏روند زار؟
ره را كناره نيست، چرا مي نهند بار؟
هر جا روند، جز سر كوي نگار نيست
هر جا نهند بار، همانجا بود نگار
ساغر نمي‏ستانند از غير دست دوست
ساقي نمي‏شناسند از غير آن ديار
در عشق روي اوست، همه شادي و سرور
در هجر وصل اوست، همه زاري و نزار
از نور روي اوست، گلستان شود چمن
در ياد سرو قامت او، بشكفد بهار
ما را نصيب روي تو، با اين حجاب نيست
بردار اين حجاب از آن روي گلعذار