خُم مي

دكّه عطر فروشي است و يا معبر يار؟
ماه روشنگر بزم است و يا روي نگار؟
اي نسيم سحري، از سر كويش آيي
كه چنين روح فزايي و چنين غاليه بار؟
غمزه‏اي تا بگشايي به رُخم راه اميد
لطفي اي دوست، بر اين دلشده زار و نزار
در ميخانه به رويم بگشوده است حريف
ساغري از كف خود بازده، اي لاله عذار
خُم مي زنده، اگر ساغري از دست برفت
سر خُم باز كن و عقده ز جانم بردار
بر كَنَم خرقه سالوس، اگر لطف كني
سر نهم بر قَدَمَت خرقه گذارم بكنار