پرتو خورشيد

مژده اي مرغ چمن، فصل بهار آمد باز
موسم مي‏زدن و بوس و كنار آمد باز
وقت پژمردگي و غمزدگي آخر شد
روز آويختن از دامن يار آمد باز
مردگيها و فرو ريختگيها بشدند
زندگيها به دو صد نقش و نگار، آمد باز
زردي از روي چمن بار فرابست و برفت
گلبن از پرتو خورشيد به بار آمد باز
ساقي و ميكده و مُطرب و دست افشاني
به هواي خَم گيسوي نگار آمد باز
گر گذشتي به درِ مدرسه، با شيخ بگو:
پي تعليم تو، آن لاله عذار آمد باز
دكه زُهد ببنديد در اين فصل طَرب
كه به گوش دلِ ما نغمه تار آمد باز