سايه سرو

ابرو و مژّه او تير و كمان است هنوز
طرّه گيسوي او عطر فشان است هنوز
ما به سوداگري خويش، روانيم همه
او به دلبردگي خويش روان است هنوز
ما پي سايه سَروش به تلاشيم، همه
او ز پندار من خسته، نهان است هنوز
سر و جاني نبود تا كه به او هديه كنم
او سراپايْ همه روح و روان است هنوز
من دل‏سوخته، پروانه شمع رخ او
رُخِ زيباش عيان بود و عيان است هنوز
قدسيان را نرسد تا كه به ما فخر كنند
قصّه عَلّمَ الاسما به زبان است هنوز