عروس صبح

امشب كه در كنار مني، خفته چون عروس
زنهار تا دريغ نداري، كنار و بوس
اي شب، بگير تنگ به بر نوعروس صبح
امشب كه تنگ در بر من، خفته اين عروس
لب بر ندارم از لب شيرين شكّرش
گر بانگ صبح بشنوم و گر غريو كوس
يا رب، ببند بر رُخ خورشيد، راه صبح
در خواب كن موذن و در خاك كن خروس
يك امشبي كه با مني، از راه لطف و مهر
جبران شود بقيّه عمر، ار بود فسوس
نارِندَم ار بخواهم كاين شب، سحر شود
باشد اگر به تخت سليماني‏ام جلوس
هندي ز هند تا به سر كويت آمده است
كي دل دهد به شاهي شيراز و ملك طوس