آرزوها

در دلم بود كه آدم شوم؛ امّا نشدم
بي‏خبر از همه عالم شوم؛ امّا نشدم
بر درِ پيرِ خرابات نهم روي نياز
تا به اين طايفه محرم شوم؛ امّا نشدم
هجرت از خويش كنم، خانه به محبوب دهم
تا به اسماء معلّم شوم؛ امّا نشدم
از كف دوست بنوشم همه شب باده عشق
رسته از كوثر و زمزم شوم؛ امّا نشدم
فارغ از خويشتن و واله رخسار حبيب
همچنان روح مجسم شوم؛ امّا نشدم
سر و پا گوش شوم، پاي به سر هوش شوم
كز دَم گرم تو مُلهَم شوم؛ امّا نشدم
از صفا راه بيابم به سوي دار فنا
در وفا يار مسلّم شوم؛ امّا نشدم
خواستم بر كنم از كعبه دل، هر چه بت است
تا برِ دوست مكرّم شوم؛ امّا نشدم
آرزوها همه در گور شد اي نفس خبيث
در دلم بود كه آدم شوم؛ امّا نشدم