بوي نگار

آن ناله ها كه از غم دلدار مي‏كشم
آهي‏است كز درون شرربار مي‏كشم
با يار دلفريب بگو: پرده برگشا
كز هجر روي ماه تو، آزار مي‏كشم
منصور را گذار كه فرياد او به دوست
در جمع گلرخان به سرِدار مي‏كشم
ساقي، بريز باده به جامم كه هجر يار
باري‏است بس‏گران به سربار مي‏كشم
گفتي كه دوست، باز كند در به روي دوست
اين حسرتي است تازه كه بسيار مي‏كشم
كوچك مگير كلبه پير مغان كه من
بوي نگار زان در و ديوار مي‏كشم
سالك در اين سلوك به دنبال كيستي؟
من يار را به كوچه و بازار مي‏كشم