شمع وجود

آيد آن روز كه من، هجرت از اين خانه كنم؟
از جهان پرزده، در شاخ عدم لانه كنم؟
رسد آن حال كه در شمعِ وجود دلدار
بال و پر سوخته، كارِ شب پروانه كنم؟
روي از خانقه و صومعه برگردانم
سجده بر خاك در ساقي ميخانه كنم؟
حال، حاصل نشد از موعظه صوفي و شيخ
رو به كوي صنمي واله و ديوانه كنم
گيسو و خال لبت دانه و دامند، چسان
مرغ دل فارغ از اين دام و از اين دانه كنم؟
شود آيا كه از اين بتكده، بر بندم رخت
پر زنان، پشت بر اين خانه بيگانه كنم؟