خلوتگه عشاق

فرّخ  آن روز كه از اين قفس آزاد شوم
از غم دوري دلدار رهم، شاد شوم
سر نهم بر قدم دوست، به خلوتگه عشق
لب نهم بر لب شيرين تو، فرهاد شوم
طي كنم راه خرابات و به پيري برسم
از دم پير خرابات دل آباد شوم
ياد روزي كه به خلوتگه عشاق روم
طرب انگيز و طرب خيز و طرب‏زاد شوم
نه به ميخانه مرا راه، نه در مسجد جا
يار را گو: سببي ساز كه ارشاد شوم