همّت پير

رازي است مرا، رازگشايي خواهم
دردي است به جانم و دوايي خواهم
گر طور نديدم و نخواهم ديدن
در طور دل از تو، جاي پايي خواهم
گر صوفي صافي نشدم در ره عشق
از همّت پير ره، صفايي خواهم
گر دوست وفايي نكند بر درويش
با جان و دلم از او جفايي خواهم
بردار حجاب از رخ، اي دلبر حسن
در ظلمت شب، راهنمايي خواهم
از خويش برون شو، اي فرو رفته به خود
من عاشقِ از خويش رهايي خواهم
در جان منيّ و مي نيابم رخ تو
در كنز عيان، كنز خفايي خواهم
اين دفتر عشق را بِبَند اي درويش
من غرقم و دستِ ناخدايي خواهم