عطر يار

ما ندانيم كه دلبسته اوييم، همه
مست و سرگشته آن روي نكوييم، همه
فارغ از هر دو جهانيم و ندانيم كه ما
در پي غمزه او باديه پوييم، همه
ساكنان در ميخانه عشقيم، مدام
از ازل، مست از آن طرفه سبوييم، همه
هر چه بوييم ز گلزار گلستان وي است
عطر يار است كه بوييده و بوييم، همه
جز رخ يار، جمالي و جميلي نبود
در غم اوست كه در گفت و مگوييم، همه
خود ندانيم كه سرگشته و حيران همگي
پي آنيم كه خود روي به روييم، همه