خلوت مستان

در حلقه درويش، نديديم صفايي
در صومعه، از او نشنيديم ندايي
در مدرسه، از دوست نخوانديم كتابي
در ماذنه، از يار نديديم صدايي
در جمع كتب، هيچ حجابي ندريديم
در درس صحف، راه نبرديم به جايي
در بتكده، عمري به بطالت گذرانديم
در جمع حريفان نه دوايي و نه دائي
در جرگه عشاق روم، بلكه بيابم
از گلشن دلدار نسيمي، رد پايي
اين ما و مني جمله ز عقل است و عقال است
در خلوت مستان، نه مني هست و نه مايي