بُت عشوه‌گر

رندانه، گاه از سر كويت گذر كنم
شايد به زير چشم، به رويت نظر كنم
تسبيح پارسايي و سجاده ريا
در رهن باده، چون نبود سيم و زر، كنم
آمد شدن به مدرسه‏ام نيست بعد از اين
جز آنكه جستجوي بتي عشوه‏گر كنم
در صحن مسجدم نبود راه، غير از آنك
بر كوي ميْ فروش از آن ره، گذر كنم