غزل شمارهٔ ۱۶

مشاور شركت بيمه پارسيان

غزل شمارهٔ ۱۶

۳۸ بازديد


بي تو، چندان كه محنتست مرا
با تو چندان محبتست مرا
مردم و سوي من نمي‌نگري
بنگر كين چه حسرتست مرا
رخ نهفتي، ولي به ديدهٔ دل
در جمال تو حيرتست مرا
نسبه من چه مي‌كني بر رقيب؟
با رقيبان چه نسبتست مرا؟
خوار شد بر درت هلالي و گفت:
اين نه خواريست، عزتست مرا


تا كنون نظري ثبت نشده است
امکان ارسال نظر برای مطلب فوق وجود ندارد