غزل شمارهٔ ۵۵

مه ز جور فلك دو تا شده است؟
يا ز مه پاره‌اي جدا شده است؟
دل ز دستم شد و نيامد باز
تا به دست كه مبتلا شده است؟
زلف را بيش از اين به باد مده
كه بسي فتنه در هوا شده است
نيست گل در چمن كه بي رخ تو
غنچه را پيرهن قبا شده است
با هلالي چه دشمني‌ست تو را؟
شيوهٔ دوستي كجا شده است؟