غزل شمارهٔ ۸۰

يا تمناي وصال تو مرا خواهد كشت
يا تمناي جمال تو مرا خواهد كشت
باز در جلوهٔ ناز آمده‌اي همچو نهال
جلوهٔ ناز نهال تو مرا خواهد كشت
روز وصلت تو در كشتن من تيغ مكش
كه شب هجر خيال تو مرا خواهد كشت
چند پرسي كه تو را زار كشم يا نكشم؟
جهد كن ور نه خيال تو مرا خواهد كشت
شاه من تا به كي اين سركشي و حشمت و ناز؟
وه! كه اين جاه و جمال تو مرا خواهد كشت
گم شدي باز، هلالي به خيال دهنش
اين خيالات محال تو مرا خواهد كشت